شعر جشن سده، سروده ی استاد رسام ارژنگی است که در اسفند ماه 1327 سروده شده است. به مناسبت فرا رسیدن جشن با شکوه سده، این شعر به هم میهنان گرامی تقدیم می شود:
به مناسبت فرا رسیدن دهم بهمن ماه برابر با جشن فرخنده ی سده، سروده ای با نام سده از بانو توران شهریاری در دنباله می آید؛ به امید شادی و خرمی و پویایی ملت بزرگوار ایران.
به گزارش خبرنگار مهر در کرمان، همزمان با روزهای دهه اول بهمن ماه خورشیدی جشن سده سوزی ایرانیان به مناسبت فرارسیدن بهار برپا می شود و هیمه های آتش بروی هم قرار می گیرند تا گرمابخش زمین باشند و نوید آمدن بهار را به زمین بدهند.
امروز 10بهمن، روزیاست که ایرانیانباستان در واپسین ساعاتحضور خورشید در آسمان آن را جشن میگرفتند. جشنی که سدهنام داشت، اما سالهاست مردم ایران گویی آنرا فراموش کردهاند درحالیاست که بسیاری از پژوهشگران آن را نخستین انقلابصنعتی در جهانمیدانند.
جشن تیرگان، در روز انقلاب تابستانی، یا بلندترین روز سال قرار دارد. از اینرو، ایرانیان پیش از برآمدن آفتاب به بلندای کوههـا میرفتند، تا به خورشیـد بلنـدترین روز سال یا پایـدارترین خـورشیـد ” ایران زمین“، درود بفرستند. از اینرو، میتوان جشن تیرگان را جشن پایدارترین خورشید ایران زمین نیز نامید.
روز خرداد در ماه تیر (برابر با 6 تیر در گاهشماری ایرانی) جشنی بر پا میگردد به نام «جشن نیلرفر». خرداد و تیر در باورهای ایرانیان به ترتیب با آب و باران پیوند دارند و نیز گُل نیلوفر گُلی است منسوب به روز آبان یا ایزد آناهیتا پس هر سه آنها بنوعی با آب بستگی دارند.
